Vesnice pod bouří

Polly měla zapsané jedno místo a netušila, kde je. „Můžete mi říct, jak se tam dostanu?“ zeptala se u snídaně ovce. Jeďte pobřežní silnicí na západ, řekla ovce, dokud se krajina nepřestane tvářit, že má kopce. Záliv Skaill je dlouhý oblouk světlého písku a za ním leží zelená terasa, a na té terase sedí vesnice, napůl zapadlá do země, se střechami otevřenými k nebi.

Polly'nin not ettiği tek bir yer vardı ve nerede olduğuna dair hiçbir fikri yoktu. "Oraya nasıl gidebileceğimi söyleyebilir misiniz?" diye sordu kahvaltıda koyuna. Kıyı yolundan batıya git, dedi koyun, ta ki toprak tepesi varmış gibi yapmayı bırakana kadar. Skaill Koyu, arkasında yeşil bir set bulunan uzun ve soluk bir kum kıvrımıdır; köy o setin üstünde, yarısı toprağa gömülü, çatıları göğe açık halde durur.

Toho rána na Skara Brae pracoval ústřičník, a ústřičníka je slyšet i ve větru. Polly se zeptala: „Chtěla bych se dozvědět něco o historii této památky.“ Lidé tu žili asi před pěti tisíci lety, řekl jí. Hospodařili na tomhle pobřeží dřív, než stálo Stonehenge, a dřív, než stála Velká pyramida. Pak je zavál písek a zůstal tam zhruba čtyři tisíce let, dokud v zimě roku osmnáct set padesát bouře dunu neodnesla.

O sabah alanda bir poyraz kuşu çalışıyordu ve poyraz kuşları rüzgârlı havada bile duyulur. Polly sordu: "Bu anıtın tarihini öğrenmek istiyorum." Burada yaklaşık beş bin yıl önce insanlar yaşamış, dedi kuş. Bu kıyıda Stonehenge'den de Büyük Piramit'ten de önce çiftçilik yapıyorlardı. Sonra kum üstlerini örttü ve aşağı yukarı dört bin yıl orada kaldı; bin sekiz yüz elli kışındaki bir fırtına kum tepesini sıyırıp götürene kadar.

Půlku toho odnesl vítr, tak Polly poprosila znovu. „Mohl byste mi to prosím zopakovat?“ Napodruhé zaznělo to, na čem záleží. Každý dům má stejné zařízení ve stejném uspořádání: ohniště uprostřed, vyzděná lůžka po obou stranách a u protější stěny kamenný příborník čelem ke dveřím. Je kamenný proto, že tu nebylo dřevo.

Rüzgâr bunun yarısını götürdü, bu yüzden Polly tekrar istedi. "Bunu benim için tekrar edebilir misiniz, lütfen?" İkinci anlatımda asıl önemli ayrıntı vardı. Her ev aynı eşyaları aynı düzende barındırıyor: ortada bir ocak, iki yanda kutu yataklar ve karşı duvarda kapıya bakan taştan bir dolap. Taştandır, çünkü ahşap yoktu.

„Můžete mi říct, jestli je muzeum zítra otevřené?“ zeptala se Polly, i když už věděla, že se sem vrátí. Chvíli stála na okraji jednoho odkrytého domu a dívala se do místnosti zařízené tak, jak si místnost zařizuje každý: hezké věci tam, kde je návštěva uvidí první.

"Müze yarın açık mı, söyleyebilir misiniz?" diye sordu Polly, geri geleceğini çoktan bilerek. Üstü açık evlerden birinin kenarında bir süre durdu ve içeriye, herkesin bir odayı düzenlediği gibi düzenlenmiş bir odaya baktı: güzel şeyler, bir ziyaretçinin ilk göreceği yerde.