Polly na trhu

Berta svůj slib plní. V devět ráno už klepe na zelené dveře, košík v tlapě, a jdou spolu na náměstí, kde se v sobotu otevírá trh. Ulice voní pomeranči a čerstvým chlebem. „Dobré ráno!“ volá Polly u prvního stánku a zdá se, že celá řada plachet odpovídá naráz.

ベルタは約束を守った。朝九時にはもう緑の扉をたたいていて、前足にはかごを提げていた。二人は一緒に、土曜の市が立つ広場まで歩いた。通りはオレンジと焼きたてのパンの匂いがした。「おはようございます！」最初の屋台でポリーが声をかけると、日よけの並ぶ列全体が一度に返事をしたように聞こえた。

U stánku s ovocem skládá koza v pruhované zástěře jablka do dokonalé pyramidy. Polly ukazuje na něco zeleného a pichlavého. „Co je to? Takové ovoce vidím poprvé.“ Koza se směje, ukrajuje tenký plátek a podává ho. Tak se Polly učí, že v této čtvrti se nejdřív ochutnává a teprve potom rozhoduje. „Chci dvě jablka a jedno z těch, na ochutnání.“

果物の屋台では、しま模様のエプロンをつけたヤギが、りんごをきれいなピラミッドに積み上げていた。ポリーは緑色でとげのあるものを指さした。「これは何ですか。この果物は見たことがありません。」ヤギは笑って、薄く一切れ切って差し出した。この町ではまず味見をして、それから決めるのだと、ポリーはそうやって学んだ。「りんごを二つと、あれを一つください。味見してみたいので。」

„Kolik to stojí všechno dohromady?“ Koza řekne cenu, Berta kývne, že je poctivá, a Polly počítá mince jednu po druhé a má radost z každého čísla. „Tašku, prosím. Musím to všechno odnést domů.“ Cestou zpátky, s taškou houpající se pod jedním křídlem, si Polly říká, že trh bude sobotní zvyk. Některé lekce chutnají lépe, než znějí.

「全部でいくらですか。」ヤギが値段を言い、ベルタが正しい値段だとうなずいた。ポリーは硬貨を一枚ずつ数えて、数字のひとつひとつが誇らしかった。「袋をください。全部持って帰らないといけないので。」帰り道、袋を片方の翼にぶら下げて揺らしながら、市場は土曜日の習慣にしようとポリーは決めた。聞くよりおいしい授業もある。