Stolik dla jednej osoby

Mia weszła do małej restauracji tuż przed dziewiątą. Sala jadalna była prawie pusta. Kelner w białym fartuchu, z zmęczonymi oczami, wskazał na stolik w rogu.

Η Μία μπήκε στο μικρό εστιατόριο λίγο πριν τις εννιά. Η τραπεζαρία ήταν σχεδόν άδεια. Ένας σερβιτόρος με άσπρη ποδιά και κουρασμένα μάτια έδειξε ένα τραπέζι στη γωνία.

"Sama?" zapytał. Mia skinęła głową. Zawsze podróżowała sama i zawsze czuła się trochę zdenerwowana, zamawiając w nowym języku. Menu było na jednej kartce papieru, napisane odręcznie.

«Μόνη;» ρώτησε. Η Μία έγνεψε καταφατικά. Ταξίδευε πάντα μόνη της, και πάντα ένιωθε λίγο αγχωμένη όταν παράγγελνε σε μια καινούργια γλώσσα. Ο κατάλογος ήταν σε ένα φύλλο χαρτί, γραμμένος στο χέρι.

Wskazała na słowo, którego nie rozumiała. Kelner uśmiechnął się po raz pierwszy. "To specjalność dnia" powiedział powoli po angielsku. "Przepis mojej babci. Spróbuj. Jeśli ci nie zasmakuje, przyniosę coś innego."

Έδειξε μια λέξη που δεν καταλάβαινε. Ο σερβιτόρος χαμογέλασε για πρώτη φορά. «Είναι το σπεσιάλ της ημέρας,» είπε με αργά αγγλικά. «Συνταγή της γιαγιάς μου. Δοκίμασέ το. Αν δε σου αρέσει, θα φέρω κάτι άλλο.»

Jedzenie przyniósł w ciężkiej glinianej misce. Gorące, czosnkowe, pełne małych kawałków chleba. Mia ostrożnie wzięła pierwszą łyżkę i podniosła wzrok. Kelner obserwował ją zza baru ze skrzyżowanymi rękami.

Το φαγητό έφτασε σε ένα βαρύ πήλινο μπολ. Ζεστό, με άρωμα σκόρδου, γεμάτο μικρά κομμάτια ψωμί. Η Μία πήρε μια προσεκτική πρώτη κουταλιά και σήκωσε το βλέμμα. Ο σερβιτόρος την παρακολουθούσε από το μπαρ με σταυρωμένα χέρια.

Pokazała mu kciuk w górę. Roześmiał się, podszedł i dolał jej do szklanki. "Dobrze" powiedział. "Jutro wróć, a powiem ci, co w tym jest."

Του έκανε το σήμα του εντάξει με τον αντίχειρα. Εκείνος γέλασε, πλησίασε και ξαναγέμισε το ποτήρι της. «Καλά,» είπε. «Αύριο έλα πάλι και θα σου πω τι έχει μέσα.»