Dipte Tatlı Su

Merdivenin son kısmı farklı. Kaya artık kuru değil. Ayaklarının altında daha karanlık ve daha soğuk oluyor. Islak taş kokusu var. Dipte alçak bir mağara var ve sudan gelen ışık mağaranın tavanında hareket ediyor.

The last part of the staircase is different. The rock is not dry any more. It gets darker and colder under her feet. There is a smell of wet stone. At the bottom there is a low cave, and light from the water moves across its roof.

Ve orada, denizin hemen yanında, kayanın içinden tatlı su çıkıyor. Polly tadına bakar. Su soğuk ve tatlı. Orada olmaması gerekir. Ve üstündeki her şeyin nedeni bu.

And there, right next to the sea, fresh water is coming out of the rock. Polly tastes it. It is cold and sweet. It should not be there. And it is the reason for everything above her.

Şöyle oluyor. Uçurumun tepesindeki toprak kireçtaşı. Yağmur kireçtaşının üstünden akıp gitmez. İçine siner. Su küçük çatlaklar bulur ve taşın içinde aşağı iner. Tatlı su deniz suyundan daha hafiftir. Bu yüzden uçurumun dibine kadar inebilir ve vardığında hâlâ tatlıdır.

This is how it works. The land on top of the cliff is limestone. Rain does not run off limestone. It sinks into it. The water finds small cracks and travels down inside the stone. Fresh water is lighter than sea water, so it can come all the way down to the bottom of the cliff and still be fresh when it arrives.

Artık merdiven anlamlı. Askerler değil, tek bir gece de değil. Büyük ihtimalle keşişlerdi. Bu suya ulaşmak için yıllarca yavaş yavaş aşağı kestiler. Bir uçurumdaki kasabanın yüksek surları ve harika bir manzarası olabilir, ama yine de içecek hiçbir şeyi olmayabilir.

Now the staircase makes sense. Not soldiers, and not one night. It was probably monks, cutting down slowly for years to reach this water. A town on a cliff can have high walls and a great view and still have nothing to drink.