Geri Tırmanış

Dipte yapılacak tek şey var: dönüp yeniden yukarı tırmanmak. Çıkmak inmekten çok daha yavaş ve beklediğinden daha zor. Yolda iki kez durur. İkisinde de manzaraya bakmak için duruyormuş gibi yapar.

At the bottom there is nothing to do but turn around and climb back up. Going up is much slower than going down, and it is harder than she expected. She stops twice on the way. Both times she pretends that she is stopping to look at the view.

Alttaki ıslak basamaklardan birinde bir deniz çanağı var. Taştaki küçük bir çukurda oturuyor. Çukur tam kabuğunun şeklinde. Deniz çanağı yıllardır hep aynı yere dönmüş ve orada yavaş yavaş kendine bir oturak yapmış. Geceleri yemek için dışarı çıkar. Her sabah evinin yolunu yeniden bulur.

On one of the wet lower steps there is a limpet. It is sitting in a small dip in the stone. The dip has exactly the shape of its shell. The limpet has come back to that same place for years, and slowly made a seat there. It goes out at night to eat. Every morning it finds its way home again.

Tepeden sudaki adaları görebiliyor. Onlar bambaşka. Bu uçurum soluk kireçtaşı, delik ve mağaralarla dolu. O adalar ise pembe granit, üst üste yığılmış büyük, pürüzsüz, yuvarlak kayalar.

From the top she can see the islands out in the water. They are completely different. This cliff is pale limestone, full of holes and caves. Those islands are pink granite, big smooth round rocks piled on top of each other.

Polly eski surun üstüne oturur ve kayadaki yarığa son bir kez bakar. İki yüze yakın basamak, elle yapılmış, bir fincan soğuk suya ulaşmak için bir uçurumdan aşağı iniyor. Sonra kıyı boyunca kuzeye uçar.

Polly sits on the old wall and looks down the cut in the rock one last time. Almost two hundred steps, made by hand, going down a cliff to a cup of cold water. Then she flies north along the coast.