அமைதியான பக்கம்

ஒரு சிறிய ஓடை உப்பளங்களைப் பிரிக்கிறது. மறுபக்கம் பழைய பகுதி இருக்கிறது. அங்கே இப்போது யாரும் உப்பு எடுப்பதில்லை. பழைய பாத்திகளில் தாழ்வான செடிகள் வளர்கின்றன. கால்வாய்களின் ஓரம் பழைய கல் வீடுகள் வரிசையாக நிற்கின்றன.

A small stream divides the salt pans. On the other side is the old part. No one makes salt there now. Low plants grow in the old pools. Rows of old stone houses stand by the canals.

இப்போது பறவைகள் இங்கே வாழ்கின்றன. பாலி ஓர் ஆழமில்லாத பாத்திக்குள் நடந்தாள். நீண்ட கருப்புக் கால்கள் உள்ள வெள்ளைக் கொக்குகள் அவளைச் சுற்றி நின்றன. பாலி அசையாமல் நின்றாள். ஏறக்குறைய முந்நூறு வகைப் பறவைகள் இந்த உப்பளங்களுக்கு வருகின்றன.

Now the birds live here. Polly walked into a shallow pool. White egrets with long black legs stood around her. Polly stood very still. Nearly three hundred kinds of birds come to these pans.

ஒரு பழைய வீட்டில் ஒரு சிறிய அருங்காட்சியகம் இருக்கிறது. பாலி பழைய மர வாரிகளையும் கூடைகளையும் அள்ளிகளையும் பார்த்தாள்.

In an old house there is a small museum. Polly saw old wooden rakes, baskets and scoops.

உப்பளத் தொழிலாளர்கள் சொல்வார்கள், உப்பு குளிர்காலத்தில் உருவாகிறது. குளிர்காலத்தில் அவர்கள் வரப்புகளையும் கால்வாய்களையும் சரிசெய்கிறார்கள். பிறகு கோடை உப்பைக் கொண்டு வர முடியும். இது மிகவும் பொறுமையான பண்ணை என்று பாலி நினைத்தாள்.

The salt workers say, salt is made in winter. In winter they fix the walls and the channels. Then summer can bring the salt. Polly thought it was a very patient farm.