Velden van wit water

Polly vloog langs de kust naar het zuiden. Bij een kleine rivier was het land plat. Daar lagen honderden ondiepe bassins bij de zee. Elk bassin glansde als een spiegel. Dit zijn de zoutpannen van Sečovlje. Mensen maken hier al meer dan zevenhonderd jaar zout.

Polly flew south along the coast. By a small river, the land was flat. There were hundreds of shallow pools by the sea. Each pool shone like a mirror. These are the salt pans of Sečovlje. People have made salt here for more than seven hundred years.

Zeewater komt in de bassins. De hele zomer neemt de zon het water weg. Het zout blijft. Polly liep een bassin in. Het water was warm en zout.

Sea water comes into the pools. All summer the sun takes the water away. The salt stays. Polly walked into a pool. The water was warm and salty.

De zoutwerkers duwden lange houten harken door het water. Het witte zout vormde kleine bergjes. Ze werken met de hand, zoals vroeger.

The salt workers pushed long wooden rakes through the water. The white salt made small hills. They work by hand, like long ago.

Een werker liet haar de bodem van het bassin zien. Die was donker en glad, als een huid. De bodem houdt de modder beneden, zodat het zout wit blijft.

A worker showed her the floor of the pool. It was dark and smooth, like skin. It keeps the mud down, so the salt stays white.