De zoutbloem

De dag was heet en stil. 's Avonds waren de bassins vlak en rustig. Polly stond aan de rand van een bassin en wachtte.

The day was hot and still. In the evening, the pools were flat and quiet. Polly stood at the edge of a pool and waited.

Toen groeiden er dunne witte kristallen op het water. Ze leken op ijsbloemen. De werkers noemen ze de zoutbloem. Ze komen alleen op rustige, warme dagen. Dit is het fijnste zout van allemaal.

Then thin white crystals grew on the top of the water. They looked like frost. The workers call them the flower of salt. They come only on calm, warm days. This is the finest salt of all.

Een werker kwam met een fijn net op een lang houten frame. Hij tilde de witte bloemen heel voorzichtig op. Polly zat op het eind van het frame en keek.

A worker came with a fine net on a long wooden frame. He lifted the white flowers very gently. Polly sat on the end of the frame and watched.

De zon ging onder. De bassins werden roze en oranje. Er zat een klein kristal op Polly's veer. Ze proefde het. Het smaakte naar de zee en de zon.

The sun went down. The pools turned pink and orange. One tiny crystal sat on Polly's feather. She tasted it. It tasted of the sea and the sun.