Uçurumun Kenarındaki Kasaba

Rüzgâr karadan önce gelir. Polly bu rüzgâra binip Korsika kıyısı boyunca güneye uçar, ta ki ada birden bitene dek. Önünde açık deniz uzanır, denizin ötesinde ise ufukta alçak ve mavi duran bir ada daha. Orası Sardinya. İki adanın arasındaki geçide Bonifacio Boğazı denir ve rüzgâr, bir kapıdan boşalan su gibi buradan akar.

The wind arrives before the land does. Polly rides it south along the coast of Corsica until the island simply stops, and there in front of her is open water, and beyond the water another island lying low and blue on the horizon. That is Sardinia. The channel between them is called the Strait of Bonifacio, and the wind pours through it like water through a gate.

Uçuruma doğru geri döner ve kasabayı görür. Kasaba beyaz kireçtaşının üstünde, tam kenarda oturuyor. Evler uzun, dar ve birbirine yaslanmış, krem ve soluk toprak sarısı renklerinde, panjurları öğleden sonra ışığına karşı kapalı. Polly'yi havada durduran şey duvarların dibidir. Arada hiç boşluk yok. Evlerin taşı dosdoğru uçurumun taşına karışıyor ve uçurum yaklaşık yetmiş metre aşağıdaki denize iniyor. Bu kasaba kenarın yakınında durmuyor. Kenarın ta kendisinde duruyor.

She turns back toward the cliff and sees the town. It sits on white limestone, right at the lip, and the houses are tall and narrow and pressed together, cream and pale ochre, their shutters closed against the afternoon light. What makes her stop in the air is the bottom of the walls. There is no gap. The stone of the houses runs straight into the stone of the cliff, and the cliff drops about seventy meters to the sea. This town does not stand near the edge. It stands on it.

Polly bir surun üstüne konar ve aşağı bakar. Altındaki kaya soluk, kuru ve tuzla aşınmış. Martılar surla su arasındaki boşlukta dönüp duruyor. Sonra oraya ait olmayan bir şey fark eder. Uçurumun yüzüne dar bir oluk oyulmuş, dik bir açıyla aşağı iniyor ve o oluğun içinde basamaklar var.

Polly lands on a rampart and looks over. Below her the rock is pale and dry and scoured by salt, and gulls turn in the space between the wall and the water. Then she notices something that does not belong. A narrow groove has been cut into the cliff face, running down at a steep angle, and inside that groove there are steps.

Işık gitmeden onları saymaya çalışır, sonra vazgeçer. Görebildiğinden çok daha fazla basamak var ve aşağıda bir yerde gölgenin içinde bitiyorlar. Deniz kayaya karşı ağır sesini sürdürüyor. Polly oraya ineceğine karar verir.

She tries to count them before the light goes, and gives up. There are more steps than she can see, and they end somewhere below in shadow. The sea keeps up its slow noise against the rock. Polly decides that she is going down there.